( محور بحث ؛ شیطان شناسی۱)
بسم الله الرحمن الرحیم
( داستان؛ وسوسه شیطان )
بسم الله الرحمن الرحیم
شكم پرستي بزرگترين دام شيطان؛
شيطان نزد پيامبران الهي مي آمد و بيشتر از همه با حضرت يحيي انس داشت. روزي حضرت يحيي به او گفت: من از تو سؤالي دارم. شيطان در پاسخ گفت: مقام تو بالاتر از آن است سؤال تو را جواب ندهم، هر چه مي خواهي بپرس من پاسخ خواهم داد. حضرت يحيي فرمود: دوست دارم دامهايت را كه به وسيله آنها فرزندان آدم شكار كرده و گمراه مي كني، به من نشان دهي. شيطان: با كمال ميل خواسته تو را بجا مي آورم. شيطان در قيافه اي عجيب و با وسايل گوناگون خود را به حضرت نشان داد و توضيح داد كه چگونه با آن وسايل رنگارنگ فرزندان آدم را گول زده و به سوي گمراهي مي برد. يحيي پرسيد: آيا هيچ شده كه لحظه اي به من پيروز شوي؟ گفت: نه، هرگز! ولي در تو خصلتي هست كه از آن شاد و خرسندم. فرمود: آن خصلت كدام است؟ شيطان: تو پرخور و شكم پرستي، هنگامي كه افطار مي كني زياد مي خوري و سنگين مي شوي بدين جهت از انجام بعضي نمازهاي مستحبي و شب زنده داري باز مي ماني. يحيي گفت: من با خداوند عهد كردم كه هرگز غذا را به طور كامل نخورم و از طعام سير نشوم، تا خدا را ملاقات نمايم. شيطان گفت: من نيز با خود پيمان بستم كه هيچ مؤمني را نصيحت نكنم، تا خدا را ملاقات كنم. بدين وسيله حضرت يحيي يكي از مهمترين دامهاي شيطان را از خود دور نمود.
منبع؛ بحار الانوار ج 14، ص 172.
( داستان ؛ فرعون )
بسم الله الرحمن الرحیم
مردى از اهل مصر خوشه انگورى نزد فرعون آورده و خواهش كرد آن را مرواريد نمايد.
فرعون آن را گرفته و به درون خانه آمد و در اين انديشه بود كه چگونه خوشه انگور را مى توان جواهر نمود! در اين ميان شيطان به در خانه فرعون آمد و در را كوبيد. فرعون صدا زد كيست ؟ شيطان گفت : خاك بر سر خدائى كه نمى داند در پشت در چه كسى است ، پس داخل خانه شد و خوشه را از فرعون گرفته و اسمى از اسماء خدا را بر آن خواند و خوشه انگور جواهر گرديد.
آنگاه گفت : اى فرعون انصاف ده من با اين فضل و كمال شايسته بندگى نبودم ولى تو با اين جهل و نادانى ادعاى خدايى مى كنى و مى گوئى ((من خداى بزرگ مردمم ))؟!
فرعون پرسيد: چرا آدم را سجده نكردى تا از درگاه قرب خدا رانده نشوى ؟ گفت : زيرا مى دانستم كه از صلب او مانند تو عنصر پليدى بوجود مى آيد.
(کتاب 100موضوع500داستان)
( داستان ؛ ابوزکریا در سکرات مرگ )
بسم الله الرحمن الرحیم
( ابو زكريا در سكرات مرگ)، ابو زكرياي زاهد در سكرات مرگ بود. رفيقش نزد او حاضر و كلمه ي شهادت را تلقينش مي نمود، ابو زكريا رو برگردانيد، مرتبه ي دوم او را گفت لا اِلهَ الا الله باز رو برگردانيد. مرتبه ي سوم گفت نمي گويم و بيهوش شد پس از ساعتي به هوش آمده چشم را گشود و گفت آيا شما به من چيزي گفتيد رفيق او گفت بلي سه مرتبه ترا به كلمه ي شهادت واداشتم و تو در دو مرتبه روبرگرداندي و در مرتبه سوم گفتي نمي گويم. گفت: بدانيد شيطان دو بار نزد من آمد با قدح آب و گفت: آب مي خواهي؟ گفتم آري گفت: بگو عيسي پسر خدا است از او رو برگردانيدم و در مرتبه ي سوم گفت، بگو خدائي نيست، به او گفتم، نمي گويم و اينك مي گويم« اَشهَدُ اَنْ لا اله الا اللهُ و اَنَّ محمّداً رسول الله و اَنّ علياً ولي الله
قلب سليم-دستغيب
( حدیث؛ وسوسه شیطان )
بسم الله الرحمن الرحیم
خداوند در قرآن می فرماید ؛
ثُمَّ لَآتِيَنَّهُم مِّن بَيْنِ أَيْدِيهِمْ وَمِنْ خَلْفِهِمْ وَعَنْ أَيْمَانِهِمْ وَعَن شَمَائِلِهِمْ وَلَا تَجِدُ أَكْثَرَهُمْ شَاكِرِينَ ؛ ﺳﭙﺲ ﺍﺯ ﭘﻴﺶ ﺭﻭ ﻭ ﭘﺸﺖ ﺳﺮ ﻭ ﺍﺯ ﻃﺮﻑ ﺭﺍﺳﺖ ﻭ ﺍﺯ ﺟﺎﻧﺐ ﭼﭙﺸﺎﻥ ﺑﺮ ﺁﻧﺎﻥ ﻣﻰ ﺗﺎﺯم ﻭ [ ﺗﺎ ﺟﺎﻳﻰ ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺩﭼﺎﺭ ﻭﺳﻮﺳﻪ ﻭ ﺍﻏﻮﺍﮔﺮﻯ ﻣﻰ ﻛﻨﻢ ﻛﻪ ] ﺑﻴﺸﺘﺮﺷﺎﻥ ﺭﺍ ﺳﭙﺎﺱ ﮔﺰﺍﺭ ﻧﺨﻮﺍﻫﻰ ﻳﺎﻓﺖ .
حضرت باقر علیه السلام در ذيل اين آيه مى فرمايد: ثُمَّ لَآتِينَّهُمْ مِنْ بَيْنِ ايْدِيهِمْ مَعْناهُ: اهَوِّنُ عَلَيْهِمْ امْرَ الْآخِرَةِ، وَ مِنْ خَلْفِهِمْ آمُرُهُمْ بِجَمْعِ الْامْوالِ وَ الْبُخْلِ بِها عَنِ الْحُقوقِ لِتَبْقى لِوَرَثَتِهِمْ، وَ عَنْ ايْمانِهمْ افْسِدُ عَلَيْهِمْ امْرَ دينِهِمْ بِتَزيينِ الضَّلالَةِ وَ تَحْسينِ الشُّبْهَةِ، وَ عَنْ شَمائِلِهِمْ بِتَحْبيبِ اللَّذّاتِ الَيْهِمْ وَ تَغْلِيبِ الشَّهَواتِ عَلى قُلُوبِهِمْ.؛
منظور از آمدن شيطان به سراغ انسان از پيش رو ساده جلوه دادن آخرت در نظر آدمى است، تا جائى كه براى آبادى عالم آخرت كارى انجام ندهد.
و منظور از پشت سر اين است كه آنان را به جمع آورى مال و ثروت و بخل ورزى از پرداخت حقوق واجب و باقى گذاردن درهم و دينار براى ورثه سوق مى دهم.
و مقصود از طرف راست، ضايع كردن امور معنوى است به وسيله ايجاد شك و ترديد و شبهات، و آرايش دادن امور ضلالت و گمراهى در نظر اولاد آدم است.
و از طرف چپ جلوه دادن لذّات مادى و شهوات در برابر انسان است.
منبع؛ مجمع البيان فى تفسير القرآن: 4/ 228، ذيل آيه 17 سوره اعراف // بحار الأنوار: 60/ 152، باب 3.
( تمثیل؛ فريب هاي دنيا )
بسم الله الرحمن الرحیم
( شيطان، با مظاهر دنيا، انسان را مي فريبد مانند گوشتي كه با گذاشتن در قلاب، ماهي اي را شكار كند)
ماهي به طمع گوشت قلاب مي آيد و در دام مي افتد و صيد مي شود شيطان قلّاب است و دنيا گوشت قلّاب در دنيا به هر چيزي كه علاقمند شويد در قلّاب شيطان افتاده ايد و با علاقه به هر يك از مظاهر دنيا شيطان بر شما سلطه پيدا مي كند.
( تمثیل ؛ قطع تعلقات دنيايي)
بسم الله الرحمن الرحیم
( اگر انسان از تعلقات دنيوي رها نشود، مانند آن است كه در زنجير آن ها زنداني است و در اختيار آنان قرار دارد.)
... گاهي مال، مالك انسان است و گاهي انسان مالك مال. وقتي انسان براي مال دروغ بگويد يا تقلّب كند، مال مالك او مي شود، اما وقتي انسان براي عقيده اش مال را خرج كند، مالك مال مي گردد. خدا مي خواهد ما را آزاد كند، اما به نظر مي آيد كه ما را در بند مي كند. شيطان ما را اسير مي كند، اما به نظر آزادي مي آيد. شيطان به انسان تلقين مي كند كه مالدار شو، و در حالي كه انسان را اسير مال مي كند، به نظر چنين انساني مي آيد كه او مال را در اختيار دارد. وقتي انسان با خدا آشنا شد، از همه اين اسارتها آزاد مي شود. زنداني كه انبياء براي آزاد كردن انسان از آن آمده اند، زندان تعلقهاست: زنجير تعلق به مال، زنجير تعلق به شهرت و پرستيژ و شخصيت. هر كس به چيزي غير از خدا دل ببندد، اسير مي شود. حافظ نيز به همين مضمون شعري دارد كه مي گويد: خدايا من از زنجير عشق تو آزاد نشوم كه بستگان محبت تو آزادگانند، آزاد، آن است كه بسته توست و اسير، آن كه گرفتار محبت تو نشد، غمگين آن است كه به غم تو مبتلا نشد، غم تو انسان را از هر غمي آزاد مي كند، اشكي كه براي تو ريخته شود، از هر خوشحالي مسرت بخش تر است. به قول سعدي:
اگر تو زهر دهي به كه ديگران ترياک
اگر تو زخم زني، به كه ديگران مَرهَم
ماخذ: مثل ها و پند ها_ حائري شيرازي _ جلد: 5 صفحه: 18
( آیه ؛ دشمنی شیطان با انسان )
بسم الله الرحمن الرحیم
« إِنَّ الشَّيْطانَ لِلْإِنْسانِ عَدُوٌّ مُبينٌ ؛
بدرستى كه شيطان براى انسان دشمن بسيار آشكار است .»
یوسف/۵
( آیه ؛ دشمني جدي شيطان با انسان )
بسم الله الرحمن الرحیم
« يا أَيُّهَا النَّاسُ كُلُوا مِمَّا فِي الْأَرْضِ حَلالاً طَيِّباً وَ لا تَتَّبِعُوا خُطُواتِ الشَّيْطانِ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُبِينٌ ؛ إِنَّما يَأْمُرُكُمْ بِالسُّوءِ وَ الْفَحْشاءِ وَ أَنْ تَقُولُوا عَلَي اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ ؛
اي مردم از آنچه در زمين است حلال و پاكيزه بخوريد، و از گامهاي شيطان پيروي نكنيد، چه اينكه او دشمن آشكار شما است.
او شما را فقط به بديها و انحرافات فرمان مي دهد (و نيز دستور مي دهد) آنچه را كه نمي دانيد به خدا نسبت دهيد.»
بقره/۱۶۸و۱۶۹
موضوعات مرتبط: محتوای تبلیغی (مواد خام)


